از عقاید رایج بین تصوف و شاید بتوان گفت بطور کلی رایج بین عقاید صوفی گرایانه  اعتقاد به کثرت و وحدت بین انسان و خدای خویش است  بدین صورت که انسان ناقص را در کثرت و در جدایی از خدا می بینند و تنها زمانی انسان را کامل می دانند که با خدای خویش به وحدت برسد .و اما برای رسیدن به وحدت چه کارهایی که نمی کردند . از آن جمله جوشاندن بنگ یا حشیش در آب با فرمولی خاص بود که حاصل را دوغ وحدت می نامیدند.و البته نوشیدن آن

 در زمانی که مذهب طلایه دار زندگی انسان است . این موجود خاکی برای تفریحات خود چه دلایل مذهب پسندی می تراشد.

در همه ء مذاهب رنج کشیدن برای شادی خدا و به نوعی اثبات عشق به او دیده می شود . در ادیان سامی و حتی دین ایرانیان باستان روزه سنبل رنج برای خداست.

در ادیان هند نیز انواع رنج چه در قالب روزه چه در قالب اعمالی چون رد شدن از روی آتش و ... دیده می شود .

گوئی عشق به خدا نیز مانند عشق  زمینی است که برای اثبات عشق به معشوق باید برای او رنج کشید و از آزمایشاتش سربلند بیرون آمد.

انسان در همه حال روش ارتباط با خدایش را در رفتارهای خود با معشوقی زمینی جستجو می کند.

 

پس از پیروزی اسلام در بلاد خاور میانه ، همه ء اندیشه ها بالاجبار خود را با دین جدید سازگار می ساختند و در این راه بهترین کار جعل حدیث برای پیامبر دین جدید بود طوری که هر اندیشه ای درخور نیاز خود از محمد فیلسوف ، عارف ، جنگجو ، و ... ساخت .

از زیبا ترین احادیث جعلی حدیثی است ساخته و پرداخته ء  تصوف  و بیشتر توسط "ابوسعید ابوالخیر"  و در توجیه سماع یا رقص صوفیان خوانده می شد :

قامو و رقصوا لله

بپاخیزید و برای خدا برقصید !

مسیح    محمد   موسی    یحیی

دین   مذهب    فرقه    مرام

من که سردر گم شدم.

تنها تفاوت انسان با حیوان

عاقل بودن انسان

 این تفاوت انسان را از سایر مخلوقات خوشبخت تر کرده؟