تبليغاتX
و نوشتن تنها راه است
به خاطر این تنها راه ...
همه ء تاریخ نویسان و خوانندگان تاریخ اسلام به این موضوع واقف اند که زمانی که محمد به نیروی نظامی دست یافت ، تمامی مخالفان خود را به شدت سرکوب کرد . اما نکته ای که فراموش می شود این است که در زمانی که وی از نیروی نظامی بی بهره بود سلاحی بس مرگبارتر را به کار می برد و آن سلاح اشعار آهنگینش در قالب قرآن بود.ببینید با ابولهب چه کرد ، این مرد را پس از 1400 سال هنوز از منفور ترین اشخاص تاریخ اسلام می باشد :


﴿ بسم الله الرحمن الرحیم ﴾تبت یدا ابی لهب وتب ﴿1﴾ ما اغنی عنه ماله وما کسب ﴿2﴾ سیصلی نارا ذات لهب ﴿3﴾ وامراته حمالة الحطب ﴿4﴾ فی جیدها حبل من مسد ﴿5﴾
                سوره مسد

ابولهب فرزند عبدالمطلب و عموي پيامبر بود . (لهب) شعله آتش است ، و او را به دليل زيبايي رخسارش ابولهب مي خواندند ؛ يعني کسي که رخسارش مانند شعله آتش روشنايي مي دهد .*

اما این زیبایی هم به داد او نرسید .
وزن سوره به قدری زیبا و گیراست که گویی محمد ساعتها برای آن وقت گذاشته است . در ادبیات می توان انتقامی که دانته آلیگیری در کمدی الهی از پاپ "بونیفاتسیوی هشتم" می گیرد و آن را در ردهء منفور ترین پاپهای تاریخ قرار می دهد ** مثالی در همین مورد ولی باز ساده تر دانست .
گروهی از ردیه نویسان و تحلیل گران اسلام نگاهی متفاوت به این مسئله دارند و این آیه را نشانه کینه توزی و ... تحلیل کرده اند . اما من آن را نبوغ یک مرد می دانم که با تنها سلاحش به جنگ دشمن قوی پنجه می رود .

* تاریخ اسلام :میرزا جواد تبریزی

** کمدی الهی - دانته - مقدمه شجاءالدین شفا

+ نوشته شده در  شنبه بیستم خرداد 1385ساعت 21:45  توسط فرشین  |